Portret van Govert van Slingelandt, zijn echtgenote en hun zoontjes

Eeuwige trouw?

Het portret is een in memoriam dat toont dat de liefde en trouw tussen echtgenoten en de eendracht van het gezin eigenlijk niet eindigen met de dood. Het is ontroerend dat ze elkaars hand vasthouden en daarmee de eeuwige liefde en trouw benadrukken. Ook het opkijkende hondje staat voor trouw.

Gelukkig gezin?

Op het eerste gezicht is dit een gelukkig gezin, maar schijn bedriegt. De vrouw en het kind op haar schoot zijn al, in het kraambed, overleden als Mijtens de familie schildert. Het jongetje is afgebeeld met een schelpje en een rietje in zijn handen. Hij blaast zeepbellen, een bekend vanitasmotief, de mens is als een zeepbel. De bloemkrans om het hoofd van het kleine kind verraadt ook dat hij is overleden. De witte gelaatskleur en kleding van moeder en kind zetten hen apart van de vader en de staande zoon die veel kleurrijker zijn uitgebeeld.

Sluit het Verborgen Museum