Houbraken in James Bond

15 februari is de verjaardag van de Brits-Amerikaanse actrice Jane Seymour. Zij zal dan 70 jaar worden. Haar doorbraak bij het grote publiek is de James Bondfilm Live and Let Die uit 1973 geweest. Nu de nieuwste James Bondfilm No Time to Die wederom is uitgesteld, is het wellicht een mooie gelegenheid om thuis de film met Jane Seymour als Bond girl Solitaire te bekijken.

Roger Moore als James Bond en Jane Seymour als Solitaire in Live and Let Die, 1973

Fun fact: in Live and Let Die zijn in het appartement van James Bond portretprenten te zien van de Dordtse kunstenaar Jacob Houbraken (1698-1780). De historicus en Dordt Eigenaardig auteur Jaap Bouman schreef daarover op 8 november 2011 in AD De Dordtenaar. Waarschijnlijk was het Syd Cain, de production designer van de film, die de duidelijk herkenbare portretprenten van Houbraken ingelijst aan de wanden van de woon- en slaapkamer van Bond liet ophangen. Waarom de gravures van Houbraken in de decors van de film terecht kwamen, is niet bekend. Opvallend is wel dat Houbraken ook een portret van Jane Seymour heeft gemaakt. Vanzelfsprekend niet van de jarige actrice, maar van Jane Seymour (ca. 1508-1537), de derde vrouw van Hendrik VIII.

De echte naam van de Bond girl, die overigens een Nederlandse moeder heeft en Nederlands leerde spreken, is Joyce Penelope Wilhelmina Frankenberg. Zij koos al vroeg de naam van de Engelse koningin als pseudoniem. Tegenwoordig wordt zij wel de ‘Queen of the Miniseries’ genoemd. Misschien zochten de makers van de Bondfilm een portret van koningin Jane Seymour als verwijzing naar de naam van de Bond girl en kwamen ze bij de portretprenten van Houbraken uit. Houbraken, de zoon van de schilder en schrijver Arnold Houbraken was een productieve graveur die zich vrijwel geheel ging toeleggen op het maken van portretten. Hij werd internationaal bekend door de portretreeks ‘Heads of Illustrious Persons of Great Britain’, die van 1743 tot 1752 werd uitgegeven in Londen. Prenten uit die reeks zijn in Live and Let Die te zien.

Het fragment is hier te zien

Terug naar overzicht

Terug naar de Thuismuseum overzichtspagina

Sluit het Verborgen Museum