Scène uit een  hotelkamer met  mogelijkerwijze een  boze echtgenoot 

De subtiele maar chaotische schilderstijl en de soms bizarre titels van de werken zetten de kijker in eerste instantie op een verkeerd been. De brute wereld vol geweld en vernedering valt pas iets later op. Van Erp schildert fantasieën, visoenen waarin de duistere kant van de mens naar voren komt. De beschouwer wordt geconfronteerd met deze beelden, die een hoop vragen oproepen. Ze wekken tegelijkertijd afgrijzen en nieuwsgierigheid op.

Op de vraag waarom de kunstenaar deze scènes schildert antwoordt Van Erp: ‘Mijn kijk op de wereld spreekt voor zich in mijn werk. Wat het over mijzelf zegt gaat niemand wat aan’. Dat hoeft ook niet, omdat je er al snel achter komt dat deze brute beelden helemaal niet vreemd zijn, maar dagelijks onze wereld binnenkomen via de media. Over de vaak bizarre titels die hij geeft aan zijn schilderijen zegt hij ‘om gruwelijke dingen kun je vaak ook lachen’.